Yearly Archives: 2016

(Δεκεμβρίω) ΙΘ΄

Χωρίς τίτλο῾Ο ἅγιος Βονιφάτιος ἦταν δοῦλος στὴν ὑπηρεσία τῆς ᾽Αγλαίας, πλούσιας Ρωμαίας ἀρχόντισσας, κόρης τοῦ ἀνθύπατου τῆς πρωτεύουσας τὴν ἐποχὴ τοῦ Διοκλητιανοῦ (284-305). ῏Ηταν ὑπεύθυνος γιὰ τὴν διαχείριση τῆς περιουσίας τῆς ἀφέντρας του καὶ ζοῦσε βίο ἀκόλαστο, σύμφωνο μὲ τὰ ἔκλυτα ἤθη τῶν Ρωμαίων τῆς ἐποχῆς του, Παραδομένος στὴν κραιπάλη καὶ τὴν πορνεία, εἶχε μοιχευθεῖ μὲ τὴν ᾽Αγλαία καὶ δὲν ἔδειχνε νὰ διακατέχεται ἀπὸ τύψεις. ῏Ηταν πάντως καλὸς καὶ γενναιόδωρος, προσέφερε ἀφειδῶς φιλοξενία στοὺς ξένους καὶ μοίραζε μὲ συμπόνια ἐλεημοσύνη στοὺς πτωχούς. Continue reading

«Κατήχησις πρὸς τοὺς Φωτιζομένους, περὶ Ἐνανθρωπήσεως».


genesis1«Ἰωσήφ, υἱὸς Δαβίδ, μὴ φοβηθεῖς παραλαβεῖν Μαριὰμ τὴν γυναίκα σου. Τὸ γαρ εν αυτὴ γεννηθὲν ἐκ Πνεύματος ἐστὶν ἁγίου. Τέξεται δὲ υἱὸν καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν. Αὐτὸς γὰρ σώσει τὸν λαὸν αὐτοῦ ἀπὸ τὴν ἁμαρτίαν αὐτῶν. Τοῦτο δὲ ὅλον γέγονεν ἴνα πληρωθεῖ τὸ ρηθὲν ὑπὸ τοῦ Κυρίου διὰ τοῦ προφήτου λέγοντος. Ἰδοὺ ἡ παρθένος ἐν γαστρι ἔξει καὶ τέξεται υἱόν, καὶ καλέσουσι τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ, ὁ ἐστι μεθερμηνευόμενον «μεθ’ ἠμῶν ὁ Θεός»». Continue reading

1 (3)Ὁ Μόδεστος γεννήθηκε στὴ Σεβάστεια τῆς Μ. Ἀσίας ἀπὸ εὐσεβεῖς χριστιανοὺς γονεῖς, οἱ ὁποῖοι πέθαναν στὴ φυλακὴ κατὰ τὸ διωγμὸ τοῦ Διοκλητιανοῦ (περίπου 305 μ. Χ.).

Τὸ μόλις πέντε μηνῶν βρέφος Μόδεστο, οἱ δεσμοφύλακες τὸ ἀνέθεσαν σὲ ἕναν εἰδωλολάτρη ἄρχοντα. Σὲ ἡλικία δεκατριῶν ἐτῶν ἔμαθε γιὰ τοὺς πραγματικοὺς γονεῖς του καὶ ἀποφάσισε νὰ βαπτιστεῖ κι ὁ ἴδιος χριστιανός. Continue reading

18 Δεκεμβρίου

images (1)Μεταξύ των ἐνδόξων μαρτύρων τοῦ 3ου μ.Χ. αἰώνα, ποὺ ἔλαβαν ἀπὸ τὸν στεφανοδότη Κύριο τὸν ἀμάραντο στέφανο τῆς αἰωνίου δόξας εἶναι καὶ ὁ τιμώμενος ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας στὶς 18 Δεκεμβρίου Ἅγιος Σεβαστιανὸς καὶ οἱ σὺν αὐτῶ μαρτυρήσαντες Ζωή, Τραγκυλίνος, Νικόστρατος, Κλαύδιος, Κάστωρ, Τιβούρτιος, Κάστουλος, Μαρκελλίνος καὶ Μάρκος. Ὁ Ἅγιος Σεβαστιανὸς ἔζησε καὶ μαρτύρησε ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τοῦ αὐτοκράτορος Διοκλητιανοῦ (245 - 313μ.Χ.) , ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε σκληρότατος διώκτης τῶν χριστιανῶν καὶ βασίλευσε μεταξύ των ἐτῶν 284-305μ.Χ. Καταγόταν ἀπὸ τὰ Μεδιόλανα τῆς Ἰταλίας, τὸ σημερινὸ Μιλάνο, τὸ ὁποῖο ἀνακηρύχθηκε ἀπὸ τὸν Διοκλητιανὸ πρωτεύουσα τοῦ δυτικοῦ τμήματος τῆς αὐτοκρατορίας. Ὁ Σεβαστιανὸς ἦταν γόνος ἐκλεκτῶν γονέων, οἱ ὁποῖοι διακρίνονταν γιὰ τὴν ὑψηλὴ κοινωνική τους θέση, τὴ μεγάλη τους εὐσέβεια καὶ τὴ βαθιὰ χριστιανικὴ πίστη. Continue reading

agios dionisiosἈξιοδάκρυτος εἶναι ἡ πλάνη εἰς τὴν ὁποίαν πλανᾶται ὁ δυστυχὴς ἄνθρωπος, ξεπεσμένος διὰ τὴν παράβασιν ἀπὸ τὴν πρώτην του δόξαν καὶ ἀθανασίαν, εἰς τὸν θάνατον καὶ φθοράν, διωγμένος ἀπὸ τὴν ἰδίαν του πατρίδα καὶ οὐράνιον μακαριότητα, εἰς τὴν κοιλάδα ταύτην τοῦ κλαυθμῶνος, δηλονότι ἐκ τοῦ ψεύδους καὶ προσκαίρου τούτου κόσμου τῆς ἀθλιότητος· δὲν κλαίει τοιαύτην ἐξορίαν δυστυχεστάτην, ἀλλὰ προσηλωμένος ἐκ τοῦ κόσμου τὸ μάταιον, ἐλησμόνησε τελείως τὰς πρώτας τιμὰς καὶ ἀγαθά, καὶ ὡσὰν νὰ μὴν εἶχε νοῦν, δὲν ψηφᾷ ὁλότελα τοιοῦτον χαϊμόν, ἀλλὰ χαίρεται εἰς τῆς ἐξορίας τὴν δυστυχίαν καὶ βάσανα, καὶ ὡς ἄλογον ζῶον ἀφήνει νὰ σύρεται εἰς τὰς ὀρέξεις τῆς ἰδίας του ἐπιθυμίας ἀπὸ τὰ πάθη τόσον ὁποὺ κατὰ τὴν προφητικὴν φωνὴν «παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσι τοῖς ἀνοήτοις καὶ ὡμοιώθη αὐτοῖς». Continue reading

 (17)  Δεκεμβρίου 


Περιγραφές περί τοῦ Πρ. Δανιήλ ἀπό τήν Παλαιά Διαθήκη σέ μετάφραση. ΕΔΩ


Ἁγίου προφήτου Δανιὴλ καὶ τῶν Ἁγίων Τριῶν ΠὉ προφήτης Δανιὴλ εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς τέσσερις μεγάλους προφῆτες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Γεννήθηκε στὴν Ἄνω Βηθαρὰ καὶ ἔζησε στὰ τέλη τοῦ 7ου μὲ τὶς ἀρχὲς 6ου π.Χ. αἰώνα. Ἀνῆκε στὴ φυλὴ τοῦ Ἰούδα καὶ καταγόταν ἀπὸ τὴ βασιλικὴ οἰκογένεια τοῦ Δαβὶδ (Δανιὴλ 1,3-6). Τὸ ὄνομά του σημαίνει "ὁ Κύριος εἶναι ὁ κριτής μου".

Ὁ βασιλιὰς τῶν Βαβυλωνίων Ναβουχοδονόσορ πολιόρκησε τὴν Ἱερουσαλήμ, τὴν κατέλαβε καὶ ἔσυρε τοὺς κατοίκους τῆς αἰχμάλωτους στὴ Βαβυλώνα. Ἔτσι ὁ Δανιὴλ σὲ νεαρὴ ἡλικία ὁδηγήθηκε μαζὶ μὲ τοὺς γονεῖς τοῦ αἰχμάλωτος στὴ Βαβυλώνα τὸ 605 π.Χ. (Δανιὴλ 1,4). Ὁ βασιλιὰς διέταξε τὸν Ἀσπενάζ, προϊστάμενο τοῦ προσωπικοῦ του, νὰ ἐπιλέξει ἀπὸ τοὺς Ἰσραηλίτες ὅσους νέους ἦταν ἀπὸ βασιλικὴ γενιὰ ἢ ἀπὸ οἰκογένειες εὐγενῶν. Αὐτοὶ δὲν ἔπρεπε νὰ ἔχουν κανένα σωματικὸ ἐλάττωμα. Ἔπρεπε νὰ εἶναι ἐμφανίσιμοι, νὰ ἔχουν μεγάλη μόρφωση καὶ νὰ διαθέτουν γνώση καὶ ἀντίληψη, προκειμένου νὰ προσληφθοῦν στὰ ἀνάκτορα, στὴν ὑπηρεσία τοῦ βασιλιά. Θὰ τοὺς δίδασκαν νὰ διαβάζουν καὶ νὰ γράφουν τὴ γλώσσα τῶν Βαβυλωνίων. Continue reading

16 Δεκεμβρίου

αρχείο λήψης (2)«Ὁ προφήτης Ἀγγαῖος καταγόταν ἀπὸ τὴ φυλὴ Λευί. Γεννήθηκε στὴ Βυβυλώνα κατὰ τὴν ἐκεῖ αἰχμαλωσία τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ (586-538 π.Χ.). Νέος ἀκόμη ἦλθε ἀπὸ τὴ Βαβυλώνα στὰ Ἱεροσόλυμα καὶ προφήτευσε μαζὶ μὲ τὸν προφήτη Ζαχαρία ἐπὶ τριάντα ἕξι ἔτη. Προανήγγειλε καὶ αὐτὸς τὴ σάρκωση τοῦ Χριστοῦ, τετρακόσια ἑβδομήντα ἔτη πρὶν τὴ Γέννησή Του, ἐνῶ φανερὰ προφήτευσε γιὰ τὴν ἐπιστροφὴ τοῦ λαοῦ ἀπὸ τὴν αἰχμαλωσία. Εἶδε μάλιστα καὶ ἕνα μέρος ἀπὸ τὴν οἰκοδομὴ τοῦ νέου ναοῦ ποὺ ἔκτισαν οἱ ἐπανακάμψαντες Ἰσραηλίτες. Πέθανε καὶ ἐτάφη πλησίον των ἱερέων, ὅπως αὐτοί, ἔνδοξα, διότι καὶ αὐτὸς ἦταν ἀπὸ γένος ἱερατικό. Ἦταν γηραιὸς πολύ, ἀξιοσέβαστος λόγω τῆς ἡλικίας του, πασίγνωστος γιὰ τὴν ἀρετή του, ἀγαπώμενος απο ὅλους καὶ τιμώμενος ὡς ἔνδοξος καὶ μέγας προφήτης. Τὸ ὄνομά του ἑρμηνεύεται Ἑορτὴ ἢ ἑορταζόμενος». Continue reading

(Ἡ μνήμη τοῦ ἑορτάζεται στὶς 15 Δεκεμβρίου)

  1. ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΚΟΜΒΕΣ

Βρισκόμαστε στὰ μέσα του Β΄ αἰῶνος. Στὴ Ρώμη, τὴν πρωτεύουσα τῆς Ρωμαϊκῆς αὐτοκρατορίας, τὸ κήρυγμα τοῦ Χριστιανισμοῦ ἐξαπλώνεται ραγδαία. Μπαίνει σ’ ὅλα τα κοινωνικὰ στρώματα καὶ γίνεται δεκτὸ μὲ ἐνθουσιασμὸ ἀπὸ τὰ πιὸ χαμηλὰ καὶ φτωχὰ μέχρι τὰ πιὸ μεγάλα καὶ τὰ πιὸ πλούσια, ἀπὸ τὶς φτωχογειτονιὲς τῆς Ρώμης μέχρι καὶ αὐτὸ ἀκόμα τὸ Παλάτι τῶν αὐτοκρατόρων. Continue reading

image1Οἱ Ἅγιοι Πέντε Μάρτυρες ἄθλησαν στὸν καιρὸ τῆς βασιλείας τῶν Ρωμαίων Αὐτοκρατόρων Διοκλητιανοῦ καὶ Μαξιμιανού, τὸ 296 μ.Χ. Τότε εἶχε ξεσπάσει ὁ φοβερότερος ἴσως διωγμὸς ἐναντίον τῶν χριστιανῶν, ποὺ εἶχε σκοπὸ νὰ ἐξαλείψει ἀπὸ τὸ πρόσωπο τῆς γῆς κάθε χριστιανό. Continue reading

13 Δεκεμβρίου 2014

Oi-Agies-Osioparthenomartys-Paraskevi-kai-Parthenomartys-Loukia-Moni-Kehrovouniou-Tenos1Ἡ Ἁγία Λουκία κατήγετο ἀπὸ τὶς Συρακοῦσες τῆς Σικελίας[1] καὶ ἐμαρτύρησε κατὰ τὸ ἔτος 304 μ.Χ. ὅταν ἡγεμόνας τῆς Σικελίας ἦταν ὁ Πασχάσιος καὶ αὐτοκράτωρ τῆς Ρώμης ὁ Διοκλητιανός. Ὑπῆρξε παρθένος, μεμνηστευμένη μὲ κάποιον εἰδωλολάτρη.

Ἡ μητέρα τῆς Εὐτυχία ὑπέφερε ἀπὸ χρόνια αἱμορραγία καὶ ἔτσι ἠναγκάσθη μαζί της νὰ καταφύγη στὴν Κατάνη στὸν ναὸ τῆς θαυματουργοῦ Ἁγίας Ἀγάθης († 5 Φεβρουαρίου 251 μ.Χ.) γιὰ νὰ θεραπευθῆ ἡ Εὐτυχία. Ἐκεῖ ὠραματίσθη καθ’ ὕπνους τὴν Ἁγία Ἀγάθη ἡ ὁποία τὴν ἐβεβαίωσε ὅτι ἡ μητέρα της θὰ θεραπευθῆ καὶ ὅτι ἡ ἰδία θὰ τύχη μαρτυρικοῦ τέλους[2]. Continue reading

Εὐαγγέλιο Κυριακῆς: Λουκ. ιδ΄ 16-24

propatoresΕἶπεν ὁ Κύριος τὴν παραβολὴν ταύτην· ΄Ἀνθρωπὸς τὶς ἐποίησε δεῖπνον μέγα καὶ ἐκάλεσε πολλούς· καὶ ἀπέστειλε τὸν δοῦλον αὐτοῦ τὴ ὥρα τοῦ δείπνου εἰπεῖν τοῖς κεκλημένοις· ΄Ἐρχεσθε, ὅτι ἤδη ἕτοιμά ἐστι πάντα. Καὶ ἤρξαντο ἀπὸ μιᾶς παραιτεῖσθαι πάντες.  Ὁ πρῶτος εἶπεν αὐτῶ·  Ἀγρὸν ἠγόρασα, καὶ ἔχω ἀνάγκην ἐξελθεῖν καὶ ἰδεῖν αὐτόν· ἐρωτῶ σε, ἔχε μὲ παρητημένον. Καὶ ἕτερος εἶπε· Ζεύγη βοῶν ἠγόρασα πέντε, καὶ πορεύομαι δοκιμᾶσαι αὐτά· ἐρωτῶ σε, ἔχε μὲ παρητημένον. Καὶ ἕτερος εἶπε· Γυναίκα ἔγημα, καὶ διὰ τοῦτο οὐ δύναμαι ἐλθεῖν. Καὶ παραγενόμενος ὁ δοῦλος ἐκεῖνος ἀπήγγειλε τῷ κυρίω αὐτοῦ ταῦτα. Τότε ὀργισθεῖς ὁ οἰκοδεσπότης εἶπε τῷ δούλω αὐτοῦ· ΄Ἐξελθε ταχέως εἰς τὰς πλατείας καὶ ρύμας τῆς πόλεως, καὶ τοὺς πτωχοὺς καὶ ἀναπήρους καὶ χωλοὺς καὶ τυφλοὺς εἰσάγαγε ὧδε. Καὶ εἶπεν ὁ δοῦλος· Κύριε, γέγονεν ὡς ἐπέταξας, καὶ ἔτι τόπος ἐστι. Καὶ εἶπεν ὁ κύριος πρὸς τὸν δοῦλον· ΄Ἐξελθε εἰς τὰς ὁδοὺς καὶ φραγμοὺς καὶ ἀναγκασον εἰσελθεῖν, ἴνα γεμισθῆ ὁ οἶκός μου. Λέγω γὰρ ὑμὶν ὅτι οὐδεὶς τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων τῶν κεκλημένων γεύσεταί μου τοῦ δείπνου. Πολλοὶ γὰρ εἰσι κλητοί, ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί. Continue reading

images (2)Ὁ Ἅγιος Σπυρίδων κοιμήθηκε στὶς 12 Δεκεμβρίου τοῦ 350 μ.Χ.

Τὰ 648 μ.χ. ἡ Κύπρος ἀντιμετώπιζε μεγάλες ἐπιδρομὲς ἀπὸ τοὺς Σαρακηνοὺς καὶ τὸ λείψανο μεταφέρθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα Ἰουστινιανό. Τοποθετήθηκε στὸν Ναὸ τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων μαζὶ μὲ τὸ λείψανο τῆς Αὐγούστας Θεοδώρας (βλέπε 11 Φεβρουαρίου). Παρέμεινε στὴν βασιλίδα τῶν πόλεων μέχρις ὅτου ὁ ἱερέας Γρηγόριος Πολυευκτος λίγες μέρες πρὶν τὴν πτώση πῆρε τὰ δύο λείψανα καὶ τὰ μετέφερε μέσω Σερβίας, Θράκης καὶ Μακεδονίας στὴ Παραμυθιὰ τῆς Ἠπείρου. Τρία χρόνια περιπλανήθηκε ἀπὸ τόπο σὲ τόπο μέχρις ὅτου φτάσει στὴν Κέρκυρα. Ὅλο αὐτὸ τὸ διάστημα εἶχε τοποθετήσει τὰ λείψανα σὲ σακιὰ μὲ ἄχυρα καὶ ὅποιος τὸν ρωτοῦσε τοὺς ἔλεγε πὼς εἶναι τροφὴ γιὰ τὸ ὑποζύγιό του. Τὸ 1456 μ.Χ. ἔφτασε στὴν Κέρκυρα γιατί πίστευε πὼς τὰ λείψανα θὰ ἦταν ἀσφαλισμένα. Τὰ Ἑπτάνησα ἐκείνη τὴν ἐποχὴ βρίσκονταν κάτω ἀπὸ τὴν ἐξουσία τῶν Ἐνετῶν. Ὁ ἱερέας Γρηγόριος Πολυευκτος βρῆκε ἕνα συμπολίτη τοῦ πρόσφυγα τὸν ἱερέα Γεώργιο Καλοχαιρέτη καὶ τοῦ κληροδότησε τὸ λείψανο τοῦ Ἁγίου. Continue reading