Yearly Archives: 2017

Βάσσα-η-ΕδεσσαίαΜητρὸς μιᾶς κάλλιστα παιδία τρία, Σὺν μητρὶ Βάσσῃ πρὸς τομὴν ψυχὴ μία.

Βάσσα ἡ Ἁγία Μάρτυς ἤκμασε κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ βασιλέως Μαξιμιανοῦ ἐν ἔτει σπ’ (280), κατήγετο δὲ ἐκ τῆς Ἐδέσσης. Αὕτη συζευχθεῖσα Οὐαλέριόν τινα, ἱερέα τῶν εἰδώλων, ἐγέννησεν ἐξ αὐτοῦ τρεῖς υἱούς, Θεόγνιον, ᾿Αγάπιον καὶ Πιστόν, τοὺς ὁποίους ἀνέτρεφε διὰ τῆς εἰς Θεὸν εὐσεβείας, οὖσα καὶ αὐτὴ Χριστιανὴ καὶ πιστὴ ἐκ προγόνων. Διαβληθεῖσα εἶτα ὑπὸ τοῦ ἰδίου ἀνδρός της, παρέστη μετὰ τῶν τριῶν υἱῶν αὐτῆς ἔμπροσθεν τοῦ ᾶνθυπάτου Βικαρίου, καὶ ὁμολογήσασα ἑαυτὴν Χριστιανὴν ἐρρίφθη ἐν τῇ φυλακῇ μετὰ τῶν δύο υἱῶν της. Θεόγνιος δέ, ὁ πρεσβύτερος υἱός, κρεμασθεὶς ἐξεσχίσθη. Μετὰ δὲ τοῦτον ἔφεραν καὶ τὸν δεύτερον αὐτῆς υἱὸν ’Αγάπιον καὶ ἔδειραν, τὸν ὁποῖον ἡ μήτηρ του ἐνεθάρρυνε καὶ παρεκίνει εἰς τὸ μαρτύριον· μετὰ ταῦτα ἐξέδαραν τὸ δέρμα τῆς κεφαλῆς του μέχρι τοῦ στήθους του, καὶ ἐν ὅσῳ τὸν ἐξέδερον ὁ τοῦ Χριστοῦ ᾶθλητὴς ἔλεγε τὸ ᾶξιομνημόνευτον τοῦτο ᾶπόφθεγμα· «Οὐδὲν οὕτως ἡδύ, ὡς τὸ πάσχειν ὑπὲρ Χριστοῦ», τοὐτέστιν οὐδὲν γλυκύτερον τοῦ ὑπὲρ Χριστοῦ πάσχειν. Continue reading

2017-09-01_211928 20 Αὐγούστου

Ὁ προφήτης Σαμουήλ, ὁ τελευταῖος Κριτὴς τοῦ Ἰσραήλ, ἐμφανίστηκε στὸ προσκήνιο τῆς βιβλικῆς ἱστορίας κατὰ τὸ τέλος τῆς περιόδου τῶν Κριτῶν, ἡ ὁποία λόγω ἔλλειψης βασιλιά, «οὐκ ἣν βασιλεὺς ἐν Ἰσραὴλ» (Κρίτ. 21,25), ἦταν περίοδος χαοτικὴ μὲ ἔντονη πολιτικὴ ἀστάθεια  καὶ εἰσροὴ πολλῶν ξένων λατρευτικῶν στοιχείων στὴν ἰσραηλιτικὴ θρησκεία. Ὁ Σαμουὴλ καταγόταν ἀπὸ τὴ μικρὴ πόλη Ραμά, ἀφιερώθηκε ἀπὸ τὴ μητέρα τοῦ Ἄννα, ποὺ τὸν γέννησε ὕστερα ἀπὸ μακρὰ περίοδο ἀτεκνίας, στὸ ἱερό της Σηλῶ τὸ σημαντικότερο ἱερὸ χῶρο τῶν Ἰσραηλιτῶν, ἐπειδὴ ἐκεῖ φυλασσόταν ἡ Κιβωτὸς τῆς Διαθήκης, μὲ ἐπικεφαλῆς τῶν ἱερέων τὸν Ἠλὶ καὶ ἀνατράφηκε σύμφωνα μὲ τὴ μωσαϊκὴ παράδοση. Continue reading

agios-theofanis-o-docheiaritisὉ ὅσιος Θεοφάνης γεννήθηκε στα Ἰωάννινα στίς ἀρχές τοῦ 16ου αἰώνα ἀπό γονεῖς χριστιανούς. Ἀπό νωρίς μέσα στήν καρδιά του ἄναψε ὁ πόθος νά ἀφιερώσει τή ζωή του στό Θεό. Ἔτσι, ὅταν ἐνηλικιώθηκε, κατέφυγε στό Ἅγιο Ὄρος κι ἔγινε μοναχός στήν Ἱερά ΜονήΔοχειαρίου. Μέσα στό μοναστήρι ὅλοι τόν θαύμαζαν γιά τή σύνεση, τη διάκριση, τήν προθυμία καί τήν ὑπακοή του. Σύντομα χειροτονήθηκε διάκονος και ἱερέας καί, παρά τις ἀντιρρήσεις του, ἀνέλαβε τήν ἡγουμενία τῆς Μονῆς.

.

Μιά μέρα ὁ ἐνάρετος ἡγούμενος ἔλαβε ἀπό τήν ἀδελφή του στά Γιάννενα μια θλιβερή εἴδηση: Οἱ Τοῦρκοι συνέλαβαν τόν ἀνιψιό του καί τόν ὁδήγησαν αἰχμάλωτο στήν Κωνσταντινούπολη. Ὁ Γέροντας ἔκανε θερμή προσευχή κι ὕστερα πῆρε τήν ἀπόφαση νά ταξιδέψει στήν Πόλη, γιά νά ἀναζητήσει τό παιδί πού κινδύνευε νά ἀλλαξοπιστήσει. Μέ τή βοήθεια τοῦ Θεοῦ τό ἐντόπισε καί –ἄγνωστο μέ ποιό τρόπο– κατόρθωσε νά τό ἐλευθερώσει. Ὁ ὅσιος Θεοφάνης δόξασε τό Θεό γιά τή θαυμαστή ἐξέλιξη τῶν γεγονότων καί μαζί μέ τον ἀνιψιό του ἀνέβηκαν σʼ ἕνα καράβι και πῆραν τό δρόμο τοῦ γυρισμοῦ.

.

Τό ταξίδι τῆς ἐπιστροφῆς, ἀπό την Πόλη στον Ἄθωνα, ἦταν περιπετειῶδες. Καθώς ἔπλεαν στʼ ἀνοιχτά τοῦ πελάγους διαπίστωσαν ὅτι το πόσιμο νερό εἶχε ἐξαντληθεῖ. Κινδύνευαν ὅλοι νά πεθάνουν ἀπό τη δίψα. Τότε ὁ ὅσιος Γέροντας ζήτησε να σταθεῖ γιά λίγο τό καράβι κι οἱ ἐπιβάτες νά γεμίσουν τά ἄδεια δοχεῖα τους μέ νερό ἀπό τή θάλασσα. Ὕστερα γονάτισε κι ἀφοῦ προσευχήθηκε μέ θερμή πίστη, τό θαλασσινό νερό ἔγινε πόσιμο! Χαρούμενοι οἱ ταξιδιῶτες εὐχαρίστησαν τό Θεό γιά τό ἀναπάντεχο θαῦμα καί συνέχισαν τό ταξίδι τους.

.

Ὡστόσο νέα περιπέτεια τούς περίμενε. Ἄγρια καταιγίδα καί φοβερή θαλασσοταραχή ξέσπασε ξαφνικά καί ὅλοι νόμισαν ὅτι θά πνιγοῦν. Ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ καθησύχασε τούς ἐπιβάτες και τούς κάλεσε νά προσευχηθοῦν. Ἔτσι κόπασε ἡ τ ρικυμία κι ὅλοι ἔφτασαν στόν Προορισμό τους ἐνισχυμένοι στην πίστη πρός τόν Σωτήρα Χριστό, πού τους ἔσωσε ὅπως ἄλλοτε τούς μαθητές Του στή λίμνη Γεννησαρέτ.

.Ὁ ὅσιος Θεοφάνης πῆρε τόν ἀνιψιό του μαζί του στή Μονή Δοχειαρίου. Ὡστόσο γιά νά μή δώσει στόχο στους Τούρκους καί κινδυνεύσει τό μοναστήρι, ἔπρεπε νά ἐγκαταλείψουν τό Περιβόλι τῆς Παναγίας. Ἔτσι κατέφυγαν στήν περίφημη Σκήτη τοῦ Τιμίου Προδρόμου στή Βέροια, πού βρίσκεται σε μιά κατάφυτη πλαγιά δίπλα στόν ποταμό Ἀλιάκμονα. Ἐκεῖ ὁ ὅσιος Θεοφάνης δημιούργησε νέο μοναστικό κέντρο κτίζοντας ἕναν περικαλλή ναό πρός τιμήν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου.Παράλληλα ἵδρυσε γυναικεῖο μοναστήρι πρός τιμήν τῶν ἁγίων Ἀγγέλων κοντά στό χωριό Ἀσώματα.

.Καθώς ὅμως ὁ ὅσιος παρατηροῦσε ὅτι ὅλο καί περισσότεροι Γιαννιῶτες, διωγμένοι ἀπό τη σκληρότητα τῶν Τούρκων ἔβρισκαν καταφύγιο στό Βέρμιο, ἀποφάσισε νά κτίσει ἕνα ἀκόμη μοναστήρι κοντά στήν πόλη τῆς Νάουσας. Ἄφησε ἡγούμενο στο μοναστήρι τῆς  Παναγίας στόν ἀνιψιό του καί ἄρχισε νά οἰκοδομεῖ τή νέα Μονή πού ἀφιέρωσε στούς δύο μεγάλους προστάτες του, τούς Ἀρχαγγέλους. Στό μοναστήρι αὐτό, καθώς καί σʼ ἕνα σπήλαιο πού διατηροῦσε ὡς μετόχι μέσα στήν πόλη τῆς Νάουσας, ὁ ὅσιος Θεοφάνης συγκέντρωνε τούς πρόσφυγες συμπατριῶτες τους και τους στήριζε στήν ὀρθόδοξη πίστη. Ὁ ὅσιος Γέροντας τακτικά ἐπισκεπτόταν καί το μοναστήρι τῆς Παναγίας στή σκήτη τῆς Βέροιας. Ἐκεῖ προαισθάνθηκε ὅτι πλησιάζει τό τέλος του. Κάλεσε κοντά του τούς ἀδελφούς τῆς Μονῆς, τους ἔδωσε τίς τελευταῖες πατρικές συμβουλές του καί ἤρεμος παρέδωσε την ψυχή του στόνΚύριο. Ἦταν 19 Αὐγούστου. Αὐτή τήν ἡμέρα ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία καθόρισε νά ἑορτάζεται ἡ μνήμη του.

.Μετά τήν ἀνακομιδή τῶν λειψάνων του, ἡ τιμία κάρα του μεταφέρθηκε στή Μονή τῶν Ἀρχαγγέλων στή Νάουσα κι ἔγινε πηγή θαυμάτων γιά ὅλους ὅσοι καταφεύγουν μέ πίστη στόνἍγιο. Πολλοί ἀσθενεῖς πού ὑπέφεραν ἀπό διάφορες ἀρρώστιες, ὅταν πλησίασαν καί προσκύνησαν τήν τιμία κάρα, θεραπεύθηκαν! Ἐπίσης θαυμαστές εἶναι καί οἱ ἐπεμβάσεις τοῦ Ἁγίου στήν καθημερινή ζωή τῆς Νάουσας. Ὅταν κάποτε ἡ πόλη ὑπέφερε ἀπό θανατηφόρο ἐπιδημία, οἱ πιστοί χριστιανοί ἔκαναν λιτανεία και ἡ ἀσθένεια  ἐξαφανίστηκε.

Καί σέ ἄλλη περίπτωση, ὅταν ἡ περιοχή τῆς Νάουσας δοκιμαζόταν ἀπό μεγάλη ξηρασία, οἱ κάτοικοι μέ πολλή εὐλάβεια  ἔκαναν λιτανεῖες καί δεήσεις μέ προπομπό τήν τιμία κάρα τοῦ ὁσίου καί τό θαῦμα ἔγινε: ξέσπασε δυνατή καί παρατεταμένη βροχή, ἡ γῆποτίστηκε καλά καί τά χωράφια ἔφεραν πλούσια σοδειά.

.Ἡ Νάουσα αἰσθάνεται ὁλοζώντανη τήν παρουσία τοῦ πολιούχου της. Κάθε χρόνο πανηγυρίζει μέ λαμπρότητα τη μνήμη του καί διατηρεῖ ὡς πολύτιμο θησαυρό τήν ἁγία κάρα του στόν ἱερό ναό τῆς Κοιμήσεως Θεοτόκου. Παράλληλα ἡ Ἱερά Μητρόπολη Βεροίας, Ναούσης καί Καμπανίας σέ συνεργασία μέ τόν τοπικό Δῆμο καί τίς κρατικές ἀρχές συνεργάζονται, γιά νά ὑλοποιήσουν ἕνα χρόνιο αἴτημα τῶν Ναουσαίων: τήν ἀνέγερση μεγαλοπρεποῦς ναοῦ πρός τιμήν τοῦ ὁσίου Θεοφάνους, ὡς χρέος εὐγνωμοσύνης πρόςτόν προστάτη ἅγιο τῆς ἡρωικῆς πόλεως. Ἕνα ναό πού θά ἀποτελεῖ πηγή δυνάμεως καί ἁγιασμοῦ γιά τούς κατοίκους τῆς Νάουσας καί σημεῖο ἀναφορᾶς γιά τούς πολλούς ἐπισκέπτες της, οἱ ὁποῖοι θά πληροφοροῦνται ἔτσι τή θαυμαστή ζωή τοῦ ἄγνωστου αὐτοῦ ἁγίου τῆς Ἐκκλησίας μας.

theofanEl01

–––––

Πηγή: Μητροπολίτου Βεροίας καί Ναούσης Παντελεήμονος

2017-08-31_17225118 Αὐγούστου

Οἱ κατὰ κόσμον συγγενεῖς (θεῖος καὶ ἀνηψιὸς) Βασίλειος καὶ Σωτήριχος γεννήθηκαν στὴν Ἀθήνα τὸν 10ο αἰώνα. Ὅταν ἐκάρησαν μοναχοὶ καὶ χειροτονήθηκαν ἱερεῖς, ἔλαβαν τὰ ὀνόματα Βαρνάβας καὶ Σωφρόνιος. Κατόπιν θεοσημίας ξεκίνησαν μεγάλο ταξίδι γιὰ τὸν Πόντο, πρὸς ἀνεύρεση τῆς θαυματουργῆς εἰκόνας τῆς Παναγίας τῆς λεγομένης Σουμελὰ καὶ τῆς ἀνοικοδομήσεως μονῆς. Κατὰ τὴν ἱεραποδημία τοὺς ἀναφέρεται ὅτι προσκύνησαν τὰ τίμια λείψανα τῶν ἁγίων Λουκᾶ ἐν Στειρίω, Βαρβάρου, Ἀχιλείου Λαρίσης καὶ Δημητρίου Μυροβλύτου. Συναντήθηκαν μὲ ἐπισκόπους καὶ ἀσκητὲς καὶ κατέληξαν στὸ Ἅγιον Ὅρος, ὅπου προσκύνησαν στὴ Μεγίστη Λαύρα τοῦ ὁσίου Ἀθανασίου τοῦ Ἀθωνίτου καὶ ἐπισκέφθηκαν τὴ μονὴ Βατοπαιδίου. Continue reading

αρχείο λήψης (3)Ἡ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας, σύμφωνα μὲ τὴν ὁποία οἱ εἰκόνες ἀποτελοῦν ἕνα ἀδιάσπαστο στοιχεῖο τοῦ Χριστιανικοῦ Εὐαγγελίου ἀμέσως μὲ τὴν ἔναρξή του, ἐκφράζεται ἐπίσης στὴν παράδοση, ἡ ὁποία βεβαιώνει ὅτι ἡ πρώτη εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ ἐμφανίσθηκε κατὰ τὴ διάρκεια τῆς ζωῆς του στὴ γῆ. Στὴ Δύση, αὐτὴ ἡ εἰκόνα ἐκαλεῖτο «τὸ Ἅγιο Μανδήλιο». Στὴν Ἀνατολὴ καλεῖται «Ἀχειροποίητος», ἡ εἰκόνα ποὺ δὲν ἔγινε ἀπὸ χέρι ἄνθρωπου. Σύμφωνα μὲ αὐτὴν τὴν παράδοση, ὁ ἴδιος ὁ Χριστὸς ἔστειλε τὴν εἰκόνα Του στὸν Ἄβγαρο τὸν Ε' Ukhama, πρίγκηπα τῆς Ὀσροηνῆς, μιᾶς μικρῆς χώρας ἀνάμεσα στὸν Τίγρη καὶ τὸν Εὐφράτη, ποὺ βρισκόταν τὴν ἐποχὴ ἐκείνη ἀνάμεσα στὴ Ρωμαϊκὴ καὶ τὴν Παρθικὴ αὐτοκρατορία. Πρωτεύουσά της ἦταν ἡ πόλη Ἐδεσσα, ἡ σημερινὴ Orfu ἤ Rogais. Πρέπει νὰ ἀναφερθεῖ ὅτι τὸ χρονικό της πόλης αὐτῆς ἀναφέρει τὴν ὕπαρξη Χριστιανικοῦ ναοῦ ὁ ὁποῖος ἐθεωρεῖτο ἀρχαῖος τὸ ἔτος 201 ὅταν καταστράφηκε ἀπὸ πλημμύρα. Τὸ βασίλειο τῆς Ἔδεσσας ἦταν ἡ πρώτη πολιτεία στὸν κόσμο ποὺ ἔγινε Χριστιανικὴ πολιτεία (μεταξὺ 170 καὶ 214, ὑπὸ τὴν ἡγεμονία τοῦ Ἀβγάρου τοῦ Θ').
Continue reading

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ο Άγιος Απόστολος ο Νέος, γεννήθηκε στον Άγιο Λαυρέντη το 1667 μ.Χ. Ο πατέρας του ήταν ο Κώστας Σταματίου και η μητέρα του η Μέλλω. Σε ηλικία 15 χρονών έμεινε ορφανός και το 1682 μ.Χ. πήγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου εργαζόταν σε μια ταβέρνα.
Στα τέσσερα χρόνια που ζούσε στην Κωνσταντινούπολη, συνέβη το εξής γεγονός στην πατρίδα του, τον Άγιο Λαυρέντη: Οι κάτοικοι του χωριού και της περιοχής, επειδή καταπιέζονταν σκληρά από τη βαριά και άδικη φορολογία, αποφάσισαν να διαμαρτυρηθούν στους επιτρόπους του Σουλτάνου, που όριζε τα χωριά. Πράγματι πέτυχαν κάποια μείωση της φορολογίας και επέστρεψαν. Ο Βοεβόδας όμως όχι μόνο δεν αναγνώρισε τα έγγραφα των επιτρόπων και τα απέρριψε ως πλαστά, αλλά έπιασε τους τρεις της επιτροπής κατοίκων, που είχαν πάει στην Κων-πολη, τους έδεσε και τους πήγε ο ίδιος στην Κων-πολη και ενήργησε να φυλακιστούν ως ένοχοι.

Όταν το έμαθαν αυτό οι Αγιολαυρεντίτες, στέλνουν αμέσως στην Κων-πολη μια επιτροπή σκοπεύοντας να απευθυνθούν στην ίδια την βασιλομήτορα για να τους ελευθερώσουν. Δεν γνώριζαν όμως πώς και πού θα έπρεπε να απευθυνθούν, προθυμοποιήθηκε ο Απόστολος να τους βοηθήσει, αφού γνώριζε καλά τα τουρκικά. Ο ίδιος πήρε την αναφορά και την έδωσε σε ανώτατο αξιωματούχο του Σουλτάνου. Εκείνος όμως είχε ήδη δεχθεί τις εισηγήσεις του Βοεβόδα του Πηλίου. Διέταξε αμέσως εξαγριωμένος να συλληφθεί ο Απόστολος και να παραδοθεί στον Βοεβόδα για να τιμωρηθεί για την αυθάδειά του. Ο Βοεβόδας διέταξε να τον δέσουν με αλυσίδες και του ζήτησε χαράτσι τεσσάρων ετών για όσο χρόνο έλειπε από το χωριό του. Ωστόσο, επειδή φοβόταν μήπως προσφύγουν οι υπόλοιποι της επιτροπής στην ίδια τη βασιλομήτορα, σκεφτόταν ν’ απολύσει τελικά τους τέσσερις κρατούμενους. Κάποιος όμως γέρος συμπατριώτης του Αποστόλου, από φθόνο μήπως ένα ασήμαντο και φτωχό παιδί θεωρηθεί ευεργέτης του τόπου του, τον συκοφάντησε ότι αυτός υποκίνησε την όλη υπόθεση και ότι αν τον ελευθέρωνε σίγουρα θα καταμήνυε τον Βοεβόδα στην βασιλομήτορα. Έτσι ο Βοεβόδας διέταξε να τον βασανίσουν σκληρά μέχρι θανάτου.

Ενώ ο άγιος βασανιζόταν άσπλαχνα κάποια μέρα κατάφερε να ελευθερώσει το ένα του πόδι και προσπάθησε αργοπατώντας να δραπετεύσει. Τον αντιλήφθησαν όμως από τον θόρυβο των αλυσίδων και τον συνέλαβαν. Ο Βοεβόδας ήρθε τότε και άρχισε να τον χτυπά με ένα τσεκούρι.
Ο άγιος του λέγει: «τι με χτυπάς τόσο σκληρά; Ή δεν γνωρίζεις ότι είμαι και από σένα και από τους υπηρέτες σου καλύτερος;» Αυτό θεωρήθηκε ομολογία πίστεως στο Ισλάμ, ότι δήθεν ο Άγιος έλεγε πως είναι καλύτερος μωαμεθανός από αυτούς και αμέσως ο Βοεβόδας διέταξε να του γίνει περιτομή. Ο Άγιος Απόστολος αντιστεκόταν γενναία λέγοντας: «εγώ Χριστιανός είμαι και δεν αρνούμαι την αγία μου πίστη». Τον βασάνισαν τότε και τον έκλεισαν στη φυλακή των κακούργων. Μετά τον οδήγησαν στον ανώτατο θρησκευτικό ηγέτη των μουσουλμάνων και σ’ άλλους αξιωματούχους οι οποίοι άρχισαν με κολακείες και υποσχέσεις για αξιώματα, πλούτη, τιμές την προσπάθεια για εξισλαμισμό. Επειδή ο άγιος έμενε σταθερός στην πίστη του τον οδήγησαν στον βεζύρη. Κι αυτός προσπάθησε με τη σειρά του να εξισλαμίσει τον μάρτυρα με ακόμα μεγαλύτερες υποσχέσεις.
Ο άγιος ούτε καν πρόσεχε τα λόγια τους αλλά τους έλεγε: «Μην αργοπορείτε και χάνετε τον καιρό σας, ό,τι είναι να κάνετε κάντε το γρήγορα. Οποιονδήποτε θάνατο και αν μου δώσετε θα τον δεχθώ προθυμότατα για χάρη του Χριστού μου. Μην αργοπορείτε λοιπόν. Θέλετε να με κάψετε; Να μαζέψω εγώ τα ξύλα και να ετοιμάσω την φωτιά. Θέλετε να με απαγχονίσετε; Να ετοιμάσω με τα ίδια μου τα χέρια τη θηλιά. Θέλετε να με αποκεφαλίσετε; Δώστε μου το ξίφος να το ακονίσω εγώ όσο χρειάζεται». Μη μπορώντας να τον ανεχθούν άλλο διέταξε ο βεζύρης τον αποκεφαλισμό του.
Αφού όλη εκείνη τη νύχτα τον βασάνισαν, πριν ακόμη ξημερώσει τον οδήγησαν στον τόπο της εκτέλεσης. Κάποιους Χριστιανούς που συνάντησαν τους χαιρέτισε ταπεινά και ζήτησε να τον συγχωρήσουν. Εκείνοι κατάλαβαν τον λόγο, ακολούθησαν φοβισμένοι από μακριά και υπήρξαν αυτόπτες μάρτυρες του τέλους του. Στην πύλη του Γενή τζαμιού προς τον Κεράτιο ο Άγιος γονάτισε και περίμενε τον δήμιο. Οι Τούρκοι προσπάθησαν και αυτή την τελευταία στιγμή να κάμψουν το φρόνημά του. Μάταια όμως. Ο δήμιος για να κάνει οδυνηρότερη την εκτέλεση τον χτύπησε τρεις φορές στο λαιμό με το ξίφος και μετά αρπάζοντας με το αιμοβόρο του χέρι τα μαλλιά του αγίου τον αποκεφάλισε.
Ήταν μόνον δεκαεννέα ετών και 16 Αυγούστου 1686.
Ενώ το εκτελεστικό απόσπασμα καθόταν λίγο πιο πέρα από το άγιο λείψανο, ένα αστέρι από τον ουρανό κατέβηκε, στάθηκε πάνω του και σχημάτιζε σταυρό. Συγχρόνως πλήθος ανθρώπων εμφανίστηκε και περικύκλωνε τον μάρτυρα. Νομίζοντας ότι το πλήθος εκείνο είναι Χριστιανοί που ήρθαν να κλέψουν το λείψανο όρμησαν κατά κει αλλά πλησιάζοντας δεν είδαν τίποτα πέρα από το ιερό σώμα του αγίου.

Επειδή ξημέρωνε και άρχισε η κίνηση, φοβήθηκαν οι εκτελεστές μήπως αντιληφθούν οι Χριστιανοί τι συνέβαινε και ζητήσουν να πάρουν τον άγιο να τον θάψουν και να τον τιμούν. Έριξαν αμέσως το σώμα στη θάλασσα, το δε κεφάλι του το πήγαν στον βεζύρη σαν απόδειξη της εκτέλεσης. Το άγιο λείψανο αντί να βυθισθεί βγήκε πλέοντας από τον Κεράτιο αλλά μένει άγνωστο πού. Την αγία κάρα ζήτησαν μέσω του Πατριαρχείου οι Χριστιανοί που είχε συναντήσει ο άγιος στο δρόμο, για να την θάψουν δήθεν. Την έβαλαν σε αργυρή θήκη και την κατέθεσαν στον ιερό ναό του Αγίου Δημητρίου στα Ταταύλα.

Αργότερα ο Δοσίθεος Σελευκείας, συμπατριώτης του μάρτυρα, την έστειλε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, στο σπίτι του, που είχε ανοικοδομηθεί σε ναό, μετά από θαυμαστή προτροπή του ίδιου του Αγίου.

 
Ο Δοσίθεος ήταν τιτουλάριος επίσκοπος. Γνώριζε για το μαρτύριο του Νέου, καθότι συντοπίτης του. Όταν πληροφορήθηκε πως η αγία κάρα φυλαγόταν στο ναό του Αγ. Δημητρίου στα Ταταύλα, φρόντισε να μεταφερθεί στη γενέτειρά του με τον συγγενή του Σταμούλη Κέκια το 1800. Όταν έφτασε στο χωριό, τοποθετήθηκε αρχικά στο ναό του Αγ. Αθανασίου στο σταθμό, μέχρι το 1805 που έγινε ο πρώτος ναός, στη θέση που βρισκόταν το πατρικό σπίτι του Αγίου.

Η Ανακομιδή της Κάρας
Η Ανακομιδή της ιερής Κάρας του Αγ. Νεομάρτυρα Αποστόλου του Νέου από την Κωνσταντινούπολη στον Άγιο Λαυρέντιο Πηλίου έγινε το 1796, εκατό δέκα χρόνια μετά τον αποκεφαλισμό του. Γιορτάζεται στις 3 Νοεμβρίου.

Ὁ παλιός ναός τοῦ Ἀγ. Ἀποστόλου στό Βόλο, πρίν γκρεμιστεί.

Ὁ ναός τοῦ Ἁγίου σήμερα

Ἡ κάρα τοῦ Ἁγίου

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Θεῖον βλάστημα τῆς Θεσσαλίας, νέον καύχημα τῆς Ἐκκλησίας, ἀνεδείχθης Νεομάρτυς Ἀπόστολε, ὑπὲρ Χριστοῦ γὰρ ἀθλήσας στερρότατα, τῆς εὐσέβειας τὴν δόξαν ἐτράνωσας. Αλλά πρέσβευε Κυρίω τῷ Σὲ δοξάσαντι, δωρήσασθαι ἤμιν τὸ μέγα ἔλεος.

πηγή

αρχείο λήψης (1)Α’.     Συνηθίζουν ὃσοι ἀγαποῦν κάτι ὑπερβολικά νὰ μιλοῦν πάντοτε γι’ αὐτό καὶ νύχτα καὶ μέρα νὰ τὸ φαντάζονται μὲ τὸ μυαλό τους. Ἂς μὴ μοῦ ζητήσει λοιπόν κανείς νὰ ἐξηγήσω γιὰ ποιὸν λόγο συνέθεσα πρὸς τιμήν τῆς Μητέρας τοῦ Θεοῦ μου αὐτήν τὴν τρίτη ὁμιλία, ὓστερα ἀπό δύο προηγούμενες, σὰν ἓνα δῶρο γιὰ τὴν κοίμησή της. Διότι τὴν συνέθεσα, θεία καὶ ἱερή ὁμήγυρις, ὄχι γιὰ νὰ κάνω τὸ χατήρι της, ἀλλά γιὰ νὰ παραθέσω σὲ μένα καὶ σὲ σᾱς ποὺ εἶσθε παρόντες ψυχωφελῆ καὶ σωτήρια τροφή, κατάλληλη γιὰ τὴν ἱερή αὐτή νύχτα, καὶ γιὰ νὰ σᾶς προσφέρω πνευματική χαρά. Γιατί, ὃπως βλέπετε, ἒχουμε ἒλλειψη τροφίμων. Γι’ αὐτό λοιπόν προετοιμάζω τὸ τραπέζι, ἂν καὶ βέβαια χωρίς πολυτέλεια οὒτε ἀνταξίως τῆς Κυρίας ποὺ μᾶς ἒχει προσκαλέσει, αλλ’ ὃμως ἒνα τραπέζι ποὺ μπορεῖ ὅσο εἶναι δυνατόν, νὰ λιγοστέψει τὴν πεῖνα μας. Γιατί αὐτή δὲν ἒχει ἀνάγκη ἀπό τά ἐγκώμιά μας, ἀλλά ἐμεῖς ἒχουμε ἀνάγκη ἀπό τή δόξα της. Γιατί πῶς νὰ δοξασθεῖ αὐτό ποὐ ἢδη ἒχει δοξασθεῖ; Πῶς νὰ φωτισθεῖ ἡ πηγή τοῦ φωτός; Continue reading

 

Παρέστη ἡ βασίλισσα ἐκ δεξιῶν σου, ἐν ἰματισμῶ
διαχρύσω περιβεβλημένη, πεποικιλμένη.

αρχείο λήψης (1)Αὐτὴ εἶναι ἡ πλέον ζωντανὴ καὶ πρεπώδης εἰκὼν τῆς μεταστάσης εἰς οὐρανὸν Θεομήτορος. ὁπού ἐζωγράφισε μὲ θεοκίνητον κάλαμον ὁ Προφητάναξ· καὶ πρὸς τὴν θεωρίαν τῆς εἰκόνος ταύτης προσκαλῶ σήμερον τὰ ὄμματα τῆς εὐλαβοῦς σας διανοίας, ὢ φιλέορτον σύστημα. Continue reading

sophia-siglitiki.blogspot.gr-paterika-anthi-stin-koimisi-Tis-TheotokouΦωνὴ κεράτινης σάλπιγγας, ποὺ νὰ ἀντηχῆ δυνατώτερα ἀπὸ ἀνθρώπινη φωνὴ καὶ νὰ συγκλονίζη τὰ πέρατα, ἀπαιτεῖ ἕνας λόγος πρὸς τιμὴν τῆς ἱερᾶς αὐτῆς ἡμέρας, ἀγαπητοί μου. γι’ αὐτὸ καὶ κινδυνεύει ν’ ἀποτύχη τώρα, καθὼς ἀκούγεται προερχόμενος ἀπὸ τὸ ἀσθενὲς φωνητικό μου ὄργανο. Ἡ Κυρία ὅμως καὶ Βασίλισσα τοῦ παντός, ἔτσι καθὼς εἶναι ἀφιλόδοξη, θὰ δεχτῆ νομίζω κι αὐτὸν ἐδῶ τὸν σύντομο καὶ πενιχρὸ λόγο ποὺ τῆς προσφέρουμε οἱ δοῦλοι της, ὅμοια μὲ ἐκείνους τοὺς διεξοδικοὺς καὶ ἀστραφτερούς των σπουδαίων ὁμιλητῶν, μὲ τὸ νὰ παρακινεῖται σὲ συμπάθεια ἀπὸ τὶς προσευχὲς αὐτοῦ ποὺ μὲ προστάζει νὰ ὁμιλήσω. ἐπειδὴ ἀκριβῶς καὶ ἕνα μόνο πράγμα προσέχει ἡ φιλάγαθη: τὴν πρόθεσι. Continue reading

αρχείο λήψης (7)Εὐαγγέλιο Κυριακῆς : Κατὰ Ματθαῖον (ΙΘ. 16 – 26)

Τῷ καιρῶ ἐκείνω, εἷς προσελθῶν εἶπεν τῷ Ἰησοῦ: διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ἀγαθὸν ποιήσω ἴνα ἔχω ζωὴν αἰώνιον? Ὁ δὲ εἶπεν αὐτῶ: τί μὲ λέγεις ἀγαθόν; Οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός. Εἰ δὲ θέλεις εἰσελθεῖν εἰς τὴν ζωήν, τήρησον τὰς ἐντολᾶς. Λέγει αὐτῶ: ποίας; Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπε: τὸ οὐ φονεύσεις, οὐ μοιχεύσεις, οὐ κλέψεις, οὐ ψευδομαρτυρήσεις, τίμα τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα, καὶ ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν. Λέγει αὐτῶ ὁ νεανίσκος: πάντα ταῦτα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου. Τί ἔτι ὑστερῶ; Ἔφη αὐτῶ ὁ Ἰησοῦς: εἰ θέλεις τέλειος εἶναι, ὕπαγε πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα καὶ δὸς πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῶ, καὶ δεῦρο ἀκολούθει μοί. Ἀκούσας δὲ ὁ νεανίσκος τὸν λόγον ἀπῆλθε λυπούμενος’ ἣν γὰρ ἔχων κτήματα πολλά. Ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπε τοῖς μαθηταῖς Αὐτοῦ: ἀμὴν λέγω ὑμίν, ὅτι δυσκόλως πλούσιος εἰσελεύσεται εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν. Πάλιν δὲ λέγω ὑμίν, εὐκοπώτερόν ἐστι κάμηλον διὰ τρυπήματος ραφίδος διελθεῖν, ἢ πλούσιον εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν. Ἀκούσαντες δὲ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐξεπλήσσοντο σφόδρα λέγοντες: τὶς ἄρα δύναται σωθῆναι; Ἐμβλέψας δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς: παρὰ ἀνθρώποις τοῦτο ἀδύνατόν ἐστι, παρὰ δὲ Θεῶ πάντα δυνατά ἐστι. Continue reading

  • Dosifei1 . ῾Ο πράγματι μακάριος ᾿Αββᾶς Δωρόθεος, ὅταν μὲ τὴν χάρι τοῦ Θεοῦ ἀσπάσθηκε τὸν μοναχικὸ βίο, ἀνεχώρησε στὸ Κοινόβιο τοῦ ᾿Αββᾶ Σερίδου. ᾿Εκεῖ εὑρῆκε μερικοὺς μεγάλους καὶ ἀξιόλογους ἀσκητὰς οἱ ὁποῖοι ἐζοῦσαν ὡς ῾Ησυχασταί, μεταξὺ τῶν ὁποίων διέπρεπαν δύο μεγάλοι Γέροντες, ὁ ἁγιώτατος Βαρσανούφιος καὶ ὁ μαθητὴς ἤ συνασκητής του ᾿Αββᾶς ᾿Ιωάννης, ποὺ ἐπωνομάσθηκε Προφήτης ἀπὸ τὸ διορατικὸ χάρισμα(2), τὸ ὁποῖο εἶχε ἀπὸ τὸν Θεό(3). Στοὺς Πατέρας αὐτοὺς παρέδωσε τὸν ἑαυτό του μὲ ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη καὶ συνωμιλοῦσε μὲ τὸν μεγάλο μὲν Γέροντα διὰ μέσου τοῦ ἁγίου ᾿Αββᾶ Σερίδου, τὸν δὲ ᾿Αββᾶ ᾿Ιωάννη τὸν Προφήτη καταξιώθηκε καὶ νὰ τὸν ὑπηρετήση. Continue reading

IMG_20170825_095623Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ μνήμῃ τῆς ἀοιδίμου καὶ παμμακαρίστου βασιλίσσης καὶ κτιτορίσσης τῆς σεβασμίας Μονῆς τοῦ Παντοκράτορος Σωτῆρος Χριστοῦ ΕΙΡΗΝΗΣ, τῆς διὰ τοῦ ἁγίου καὶ ἀγγελικοῦ σχήματος μετονομασθείσης ΞΕΝΗΣ Μοναχῆς. 

Παντοκράτωρ δέδωκέ σοι Μονὴν ἄνω,
Ὅς κτιτορίσσῃ ἰδίας Μονῆς κάτω.

Εἰρήνη ἡ ἀοίδιμος βασίλισσα ἐγεννήθη μὲν ὑπὸ γονέων εὐτυχῶν βασιλέων τῆς Δύσεως, ἐκ νεαρᾶς δὲ ἡλικίας ἐδείκνυεν ἡ μακαρία ὁποία μέλλει νὰ γίνῃ ἀκολούθως, καθὼς καὶ τὰ εθκαρπα δένδρα δεικνύουσιν ἅμα τῇ ἀρχῇ τῆς βλαστήσεώς των ὁποίους καρποὺς μέλλουσι νὰ ἀποφέρωσι' προκόπτουσα δὲ ἔγινεν εἰς ὅλους ὀνομαστὴ καὶ περίφημος, διότι ἡ ἀρετὴ συνηθίζει νὰ φανερώνῃ τοὺς μεταχειριζομένους αὐτήν, κἂν ἐκεῖνοι ὦσι κεκρυμμένοι εἰς γωνίαν τινὰ ἢ ἀπόκεντρον τόπον. Ἐπειδὴ δὲ τότε ἐζητεῖτο ὑπὸ τῶν ἀοιδίμων βασιλέων ᾿Αλεξίου τοῦ Κομνηνοῦ καὶ τῆς τούτου συζύγου Εἰρήνης, οἱ ὁποῖοι ἐν ἔτει ͵αο΄ (1070) ἐβασίλευον, ὡραία καὶ ἐνάρετος κόρη, εὗρον τὴν ἀοίδιμον ταύτην Εἰρήνην, ἥτις συνεκέντρωνεν εἰς ἑαυτὴν ὅλα τὰ καλὰ καὶ ταύτην συνῆψαν διὰ γάμου μὲ τὸν θεοπάροχον αὐτῶν βλαστὸν καὶ πορφυρογέννητον βασιλέα Ἰωάννην. “Οθεν τὰ πάντα ἐπληρώθησαν εὐφροσύνης καὶ ἀγαλλιάσεως. Continue reading